آهن

آهن – Fe

عناصر آزادفلزهاگروه آهن

بلورشناسی:

ایزومتریک
به شکل بلور کمیاب است.

در سنگ های زمینی قطره مانند و به صورت توده های بزرگ و در شخانه ها(کاماسیت) به صورت ورقه ها یا توده های لایه ای و در هم رشدی با نیکل-آهن (تائنیت)

خواص فیزیکی:

رخ: ضعیف {۰۰۱}

سختی(H): 5/4

گرانی ویژه(G): 7.3 – ۷٫۹

شکست: دندانه ای

چکش خواری: چکش خوار

شفافیت: کدر

جلا: فلزی

رنگ: خاکستری فولادی تا سیاه

به شدت مغناطیسی

ترکیب و ساختار:

x-Fe همواره حاوی مقداری Ni و در بسیاری از موارد دارای اندکی Co، Cu، Mn، S و C است.

کاماسیت تقریباً ۵٫۵ درصد وزنی Ni دارد. مقدار تائنیت به شدت متغیر و بین ۲۷ تا ۶۵ درصد وزنی است. ساختارهای x-Fe و کاماسیت برمبنای بسته بندی مکعبی مرکز اتم ها و ساختار تائنیت برمبنای بسته بندی مکعبی وجوه مرکز دار است.

سیماهای تشخیص:

آن را می توان با خاصیت مغناطیسی شدید، چکش خواری و به طور معمول پوشش اکسیدی سطوح آن تشخیص داد.

رخداد:

آهن آزاد در زمین به مقدار بسیار کم یافت می شود، اما در شخانه ها فراوان است. آهن به حالت عنصری (آزاد) در شرایط اکسنده سنگ های پوسته بالایی و در جو زمین به شدت ناپایدار است.

آهن معمولاً به شکل Fe2+ یا Fe3+ در اکسیدهایی مانند مگنتیت Fe3O4 یا هماتیت Fe2O3 یا به صورت هیدروکسید گوتیت FeO.OH یافت می شود. آهن زمینی را یک سازای اولیه ماگمایی یا محصول ثانویه حاصل از کاهیدن ترکیب های آهن به وسیله ی مواد کربن دار هضم فرض می کنند.

شخانه های آهنی عمدتاً از درهم رشدی منظم کاماسیت و تائنیت تشکیل شده اند.

تصاویر


فهرست منابع

کتاب:
راهنمای کانی شناسی جلد۲ – کرنلیس کلاین، کرنلیوس اس، هارلبوت
کانی شناسی غیر سیلیکات ها – مهین محمدی

وب سایت:
http://www.webmineral.com
https://www.mindat.org

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست